ယခုဆက္လက္ေ၇းသားမည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားတြင္ ဂါမၼေဒါသသင့္သည့္ စကားလုံးမ်ား အသုံးျပဳထားသည့္ အတြက္စာဖတ္သူအား ၾကိဳတင္ေတာင္းပန္ပါသည္။ သာသနာျပဳ ရဟန္းတစ္ပါး အမွန္တကယ္ ၾကံဳေတြ႔ခဲံ့ရသည္မ်ားကို သိေစလို၍ ဂါမၼေဒါသ သင့္သည့္စကားလုံးမ်ားကို သိလ်က္ပင္ အသုံးျပဳခံဲ့့ရျခင္းျဖစ္သည္။
စာသင္သားဘ၀ကေန ရုတ္တရက္ပင္ လူ႔ေလာကထဲ တိုး၀င္ရသည့္ သာသနာျပဳရဟန္းဘ၀တြင္ ေပ်ာ္စရာလည္း ဆုံရ၏။တစ္ခါ တစ္ရံ စိတ္ညစ္စရာ လည္း ၾကံဳရ၏။ ေဆးဆ၇ာမရွိ။ ေဆးေပးခန္း မရွိ။ သားဖြားဆရာ မ မရွိ။ .ယုတ္စြအဆုံးလက္ သည္ပင္ မရွိေသာ က်ြႏု္ုပ္၏ ေရာ္ပါးမီ ရြာကေလးသသည္ က်ြႏု္ပ္အေပၚ အစစ အရာရာ အားကိုးၾကသည္။က်ြႏု္ပ္ကို အစစ အ၇ာ၇ာမွာ တတ္က်ြမး္သည္ဟု ထင္ၾကယုံၾကည္ ၾကေလသည္။
သုိ႔ႏွင့္ ့တစ္ရက္တြင္ ေက်ာင္းသို႔ ဥကၠ႒ႏွင့္သိသည့္ ဒကာတခ်ိဳံ့ ေရာက္လာကာ '' ဘုနး္ဘုန္း ရြာထဲမွာဒကာမ တစ္ေယာက္က ေလးမေမြးႏိုင္လို႔ ဒုကၡေရာက္ေ နတယ္။ လာ ေမြးေပးလွည့္ပါဦး''ဟုပင့္ေခၚၾကသည္။ယခုမွခက္ေတာ့တာပါပဲ။က်ြႏု္ပ္တုိ႔တကၠသိုလ္ေဆးသင္တန္း တက္စဥ္ကလည္း '' ကေလးမီးမဖြားႏိုင္လွ်င္ ဘယ္လိုလုပ္ရမည္'' ဟုု သင္မေပး လိုက္။ခြဲစိ္တ္ ေမြးဖြားေပးဖို႔ဆုိတာ က်ြႏု္ပ္ႏွင့္အေ၀းၾကီး။ ခု က်ြႏု္ပ္ကို အားကုိးတၾကီး လာ ေခၚေနၾကျပီ။ ျငင္းလို႔မရ။ နဖူးေတြ႔ဒူးေတြ႔ၾကံဳလာရ သည့္အေျခအေနမွာ အၾကံအိုက ္လာ ရေတာ့၏။မီးဖြားမည့္ ကေလး၏ မိခင္သည္ ဗမားစကားလည္း မေျပာတတ္ေတာ့ မည္သို႔ ေျပာ၇မည္ကို ပင္ မသိျဖစ္ရသည္။
ဒီလိုနဲ႔ လာေခၚ၍သာ လိုက္သြားရသည္။ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိေသး။ အဂၤုလိိမာလ သုတ္ ပရိတ္ရြတ္ကာ ေရမန္းတိုက္ရမည္ဟုေတာ့ ၾကံစည္ထား၏။ မိခင္ကိုလည္း ေမတၱာ ပို႔ထားလို္က္၏။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ က်ြႏုု္ပ္ကို ကိုယ္တိုင္၀င္ၾကည့္ျပီး ေမြးဖြားေပးဖို႔ အခန္း ထဲ၀င္ခိုင္း သည္။ ရဟန္းတစ္ပါးႏွင့္ သင့္ေတာ္မွန္း မသင့္ေတာ္မွန္း။ အပ္စပ္မွန္း မအပ္ စပ္မွန္း မသိရွာေပ။ လြယ္ကူသက္သာစြာ ေမြးႏိုင္ဖို႔ပဲ ေမွ်ာလင့္ၾကသည္။ ဒါ့ ေၾကာင့္ လည္း အခန္းထဲ ၀င္ခိုင္းျခင္းျဖစ္သည္။ က်ြႏု္ပ္က '' ငါတို႔ ုဘုန္းၾကီး ရဟန္း ေတြဆိုတာ မိန္းမေတြကို သာယာသည့့္စိတ္္ျဖင့္ ကုိင္ခြင့္ မရွိေၾကာင္း။ သာယာ မသာ ယာမႈဆိုတာ ေျပာရခက္ သည့္အေၾကာင္း။ ကိုင္လွ်င္ အျပစ္ရွိေၾကာင္း ရွင္းျပရေသး၏။ ျပီး လွ်င္ ေရသန္႔ တစ္ခြက္ခတ္ခိုင္းျပီး သရဏဂုံ၊ ေမတၱာသုတ္။ သမၺဳုေဒၶဂါထာ ႏွင့္ အဂၤုလိိမာလသုတ္ ပရိတ္ သုံးၾကိမ္ရြတ္ျပီး ေရမန္းလုပ္ရသည္။
''' ကဲ ကဲ ဒီေရကိုေသာက္ ။ လြယ္လြယ္နဲ႔ ေမြးေစရမယ္။ ဘယ္လို ေသာက္ ရမလဲဆုိေတာ့ ေရကို ပါးစပ္ထဲ၀င္တာနဲ႔ တန္းမ်ိဳ မခ်နဲ ႔ ။ ငုံထားျပီး '' ဂြတ္ '''ကနဲ မ်ိဳခ်ရ မယ္။ ဂြတ္ခနဲ မ်ိဳ ခ်တာနဲ႔ တျပိုင္နက္ '' အင ့္'' ကနဲ ညွစ္ရမယ္။ဂြတ္ကနဲနဲ႔ ညွစ္ထုပ္ မႈ တုိ႔ဟာထပ္တူျဖစ္ရမယ္ေနာ္ ''ဟု ဥကၠ႒ ကိုုအရင္ နားလည္ေအာင္ ေသခ်ာေျပာျပျပီး တိုက္္ခိုင္းလိုက္၏။ ဘုန္းၾကီးကို စြမ္းသည္ဟု ယုံၾကည္ကတစ္ပိုင္း။ ပရိတ္အစြမး္ကလည္း တစ္ဖုံ၊ ညွစ္အားကလညး္ တက႑ အားလုံးေပါင္းလို္က္ေတာ့ ကေလးေမြးလာခဲ့၏။ကေလးကလည္းသန္မာ။မိခင္ကလည္းသားဦးျဖစ္တာေၾကာင့္ေမြးရခက္ေနျခင္းျဖစ္သည္။
အကယ္၍သာ မေမြးနိုင္ခဲ့ေသာ္က်ြႏု္ပ္ကိုယုံၾကည္မည္မဟုတ္ေတာ့။ပရိတ္ေေမတၱာ ႏွင့္ ''' ဂြတ္ညွစ္ '' အၾကံအစည္တုိ႔ ေပါင္းဆုံမိ၍သာ ကံေကာင္းသည္ ဟု ဆုိရမည ္ျဖစ္ သည္။ က်ြႏု္ပ္လည္း ကိုယ္တုိင္ တီထြင္ေ အာင္ျမင္ခဲ့သည့္ '' ဂြတ္ညွစ္ "'ေဆးကို လက္ သုံးအျဖစ္ထားရွိေတာ့ သည္။ ထိုေဆးျဖင့္ပင္ မၾကာခဏ ေမြးေပးခဲံ့ရ၏။ သာသနာျပဳ ရဟန္း တစ္ပါးအေနျဖင့္ ထိုကဲ့သို႔ေတြ႔ရၾကံဳုလာရေသာအခါအၾကံထုတ္္တတ္ဖုို႔ လို၏။ ငါနဲ႔ မဆိုင္္ဟု လ်စ္လ်ဴ ရႈလို႔ မျဖစ္ေပ။ ေလာကတြင္ မလုပ္သင့္ေသာအရာသာ ရွိ၍ မသိသင့္ ေသာ အရာဟူ၍ မရွိသည္ မဟုတ္တုံေလာ။ မိမိသိသမွ် ၾကံသမွ်ျဖင့္ လူအသက္ႏွစ္ေခ်ာင္း ကယ္ခြင့့္ရလိုက္သည္ကိ ုျပန္ေတြးတိုင္း ၀မ္းသာပီတိျဖစ္ရသည္။
ဆက္စပ္ေန၍ ေျပာရလွ်င္ နာဂတိုင္း၇င္းသူမ်ားသည္ က်ြႏ္ုပ္တို႔ အရပ္ေဒသ မ်ား ကဲ့သို႔ မီးတြင္းခုႏွစ္ရက္ ေနျခင္းမရွိေပ။ ဆႏြင္းလိမ္းျခင္း၊ ရႈဴျခင္းမ်ားမရွိ။ မီးေန ခန္း အ တြင္း ေယာက်ား္ေလးမ်ားမ၀င္ရ စသည္ ့အယူမရွိေပ။ အဆင္ေျပသလို ေမြးၾက သည္။ ေမြးျပီးျပီးေ၇ာ သေဘာထားသည္။
တစ္ခါက အိမ္တစ္အိမ္ တြင္ ကေလးေမြး၍ ဥကၠ႒ၾကီးကပင္ လာေခၚ၍ လို္က္ သြာားရ၏။ လိုက္အပ္ပါက ကူညီရန္ လည္းပါ၏။ အခ်ိန္က နနံက္ေ၀လ ီ ေ၀ လင္းႏွင္း မကြဲေသး။ ခုႏွစ္နာရီေလာက္ က်ြႏု္ပ္တို႔ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ကေလး ေမြး ဖြားျပးီသြားျပီ။ ျမင္လိုက္ရသည့္ျမင္ကြင္းက လန္႔စရာ။ ကေလးမိခင္သည္ ေမးြးဖြား ျပီးျပီးျခင္းပင္ မီးဖို နေဘးထိုင္္ကာ ထမင္းစားေန၏။ ေျခေထာက္မွာ ေသြးေတြက ေပက်ံေန၏။ နေဘး မွ ေခြးက ေသြးနံ႔ ရ၍ ေအာက္တြင္က်ေနေသာ ေသြးတုိ႔ကို လွ်ာျဖင့္ လ်က္ေန၏။ အနံ႔အ သက္ကလည္း မေကာင္း။စာဖတ္သူသာ ျမင္ေယာင္ၾကည့္ေပေတာ့။
တကယ္ေတာ့ ဒါဟာ သူတို႔ရဲံ ့ ပကတိအရိုးခံဘ၀ျဖစ္သည္။ သူတို႔မွာ ''ကေလးမီးဖြားျပီး ဘယ္လိုေန၇မယ္ ။ဘယ္လုိလုပ္ရမယ္ဘာစားရမယ္္။ ဘယ္ေဆး ေသာက္သင့္တယ္ '''စသည့္ ဗဟုသုတ မရွိပါေပ။ ေခတ္မမွီပါေပ။ ျမင္မေကာင္းတာနဲ႔ ''ဥကၠဌၾကီး ဒီလိုမေနေစနဲ႔ ။ မိခင္ကို ေရေႏြးနဲ႔ အ၀တ္သန္႔သန္႔နဲ႔ ကုိယ္ပတ္တိုက္ခိုင္းဗ်ာ ။က်ဳပ္ ေက်ာင္းမွာရွိတဲံ႔ နနြငး္ မႈန္႔ကို သြားယူေခ်။ နႏြင္း နဲ႔ ေရေႏြး ေဖ်ာ္ျပီး ခႏၶာကုိယ္ တစ္ခုလုံး လိမ္းခိုင္းဗ်ာ။ ( ဤေနရ၌လည္း က်ြႏု္ပ္ကို လိမ္းခိုင္းျပန္၏။ ) ျပီးေတာ့ ေရေႏြးနဲ႔ နႏြငး္ေသာက္ခိုင္းဗ်ာ''ဟုေျပာရ၏။ ဤသို႔ ခုႏွစ္ရက္ေလာက္္ လုပ္ခိုင္းရ၏။ တစ္ခါတစ္ရံ နနြင္းမႈန္႔ ကို မီးးစေပၚတင္၍ နႏြင္းမႈိုင္းရႈဴရ၏။
ေနာက္တစ္ခါအစည္းအေ၀းတြင္ ကေလးမိခင္မ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍စည္းေ၀းေျပာဆိုသင္ျပခဲံ့သည္။ မီးဖြးလွ်င္ နႏြင္း အသုံးတည့္ပုံ အနံ႔ အသက္မ်ား ကင္းစင္ပုံတုိ႔ ႏွင့္ မီးဖြားျပီးစ မိခင္အား ဘာမွ မလုပ္ေစဘဲ အနားယူခိုင္းရမည့္ အေၾကာင္းတို႔ကိုပါ ေသခ်ာေျပာေပးခဲ့ရသည္။
ျပီးမွ '' ငါတို႔ ကုိးကြယ္တဲ့ ဘု၇ားက တန္ခိုးၾကီးတယ္။ သူရဲံ ့စကားေတြက အစြမး္ထက္တယ္။ ေရက စြမ္းတာမဟုတ္ဘူး။ သူ ့စကားေတြက စြမ္းတာ။ စသျဖင့္ ရွင္းျပျပီး ေနာင္ က်ြႏု္ပ္မရွိသည့္အခါ ေမြးဖြားခဲ့လွ်င္ အဆင္ေျပေစ ရန္ ေရမန္းထားခဲ့ျပီး ''ဂြတ္ ညွစ္ ''ကို
ပါလိုက္နာရန္ ေျပာထားခဲ့ပါသတည္း။
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္............
ဒါဟာ ငါတို႔ နာဂေတြရဲ႔ ေရွးရိုးအစဥ္လာပါ။
ခု ငါ အိမ္ေထာင္က်တာ သုံးႏွစ္ျပည့္ေတာ့မယ္။
ခုထိ ကေလးမရေသးဘူး။ ဒါ့ေၾကာင္ ့ ဘုန္းဘုန္းကုိ
လာျပီွး အကူအညီ ေတာင္းရတာပါ။ မင္း ကူညီမွ
ျဖစ္မွာပါ....ကေလး မရလို႔ လုပ္ေပးပါ...
